ROBIN

Onze mannen

Maarten heeft zijn verkoudheid en vooral hoesten doorstaan, altijd erg spannend hoe dat zich gaat ontwikkelen. Vorige week hebben we besloten om toch te stoppen met de onderhouds antibiotica we wachten eerst op het mooie weer. Ja en onze jongste vent wordt zooooo groot is mooi om te zien. Volgende maand wordt hij al weer 1 jaar wat is de tijd snel gegaan zeg. Over drie maanden gaan we lekker op vakantie zo'n zin in we gaan naar de dordogne zalig, de eerste week met zn vieren en de tweede week komt mijn zus met de kids. Laat de zomer maar komen!!!!!

elk jaar het zelfde liedje...

Vandaag is Maarten voor controle naar het WKZ geweest elke 3 maanden is het weer spannend is hij aangekomen en gegroeid? Gegroeid is hij zeker wel 2 cm erbij maar aangekomen nee, wel afgevallen. Tja is niet zo gek natuurlijk naar school gaan kost veel energie voor onze man. Zoveel nieuwe indrukken ja dat maakt je moe en dan kun je niet goed eten. Eigenlijk maak ik me niet zo druk over zijn gewicht, we gaan hem weer extra drankjes geven en hem zoveel mogelijk proberen te laten eten. Waar ik wel mee zit is dat zoals elk jaar de vraag komt gaan we stoppen met de onderhouds antibiotica. De arts gaf aan dat er bijwerkingen van kunnen komen en nu Maarten het zo goed doet waarom niet stoppen. Helga is het wel met de arts eens dat stoppen geen kwaad kan en ik weet het niet. Zodra Maarten zich weer slechter gaat voelen, hoesten en verkouden wordt kunnen we altijd weer beginnen met een ab kuur. Als eerst weet ik nog een eens wat de bijwerkingen zijn op lange termijn daar ga ik morgen eerst over bellen naar de arts. Merk gewoon dat ik baal dat we nu al drie jaar lang hier over na moeten denken en er elk jaar weer een discussie ontstaat. Wat het ook gaat worden ik wil natuurlijk het beste voor mijn jochie maar wat is dat...

een tijdje

Maarten gaat nu vier weken naar school met de dag vindt hij het leuker worden, gaat zich steeds meer op zijn gemak voelen en mengt zich tussen de andere kinderen. Vorige week hadden we een gesprek met zijn juf, ze ziet een stijgende lijn vind hem in sommige dingen nog wel jong. na de eerste schrik vroeg ik wat ze daar mee bedoelde, ze gaf aan dat zijn kleine motoriek nog wat achter liep en hij niet boterham zakje kan open maken. Tja dat klopt niet helemaal met onze beleving als er één was die al een draadje in een klein gaatje kon steken dan was het onze Maarten wel. Ik merk dat ik onzeker ben, doet hij het goed met zijn ontwikkeling, krijgt hij vriendjes, redt hij het allemaal wel Gelukkig heb ik een hele lieve vriending die voor mij goed kan relativeren en krijg steeds meer vertrouwen in onze oudste man. Ik kijk wel eens naar andere kinderen van zijn leeftijd en dan denk ik zo die praten goed of zo dat zij dat al kunnen. Een ding wat ik heb geleerd is dat Maarten, Maarten is en hij zijn eigen weg mag en kan uitstippelen en dat is ook met zijn ontwikkeling hij doet het op zijn manier. Met betrekking tot het praten dat is nog niet altijd even duidelijk, de logopediste had aangegeven dat het misschien wel komt doordat zijn lichaam zo hard moet werken vanwegen zijn cf dat het praten niet belangrijk genoeg was, degene die Maarten kennen weten ook dat hij heel goed kan duidelijk maken wat hij wil zonder veel worden te gebruiken haha. Volgende week weer onderzoek ben benieuwd of hij is aangekomen en gegroeid is spannend.

Onze grote man

Ja, Maarten wordt zo groot en alles wat er nu in zijn leven gebeurd pakt hij zo goed op.Nieuwe school met allemaal kindjes die ouder zijn dan hem, nieuw dagritme en dan nog op de maandag de BSO.Naast dat het voor ons wennen is en wij weer een nieuw ritme moeten aannemen kan ik mij voorstellen dat het voor Maarten helemaal een gewenning is, ook al zie ik dat hij met plezier naar school gaat het is juf Monique voor en juf Monique na. Met onze man zit het wel goed. De virussen zijn wel weer toegeslagen in huize van Vliet, volgens mij komt hij er wel goed doorheen. Twee weken geleden zijn Hel. en ik naar Berlijn geweest,wat een wereld stad zeg, ik heb me nog nooit zo thuis gevoeld als daar, naast dat je er geweldig kan shoppen is er zo veel geschiedenis dat ik behoorlijk onder de indruk wat daar allemaal is gebeurd. In 1989 zijn er nog mensen dood geschoten toen ze over de muur wilde klimmen dat is niet te geloven dan praat je over 22 jaar geleden dat lijkt lang maar is eigenlijk nog maar zo kort. Het is een mooie stad waar ik Maarten en Robin zeker mee naar toe ga nemen.

vier jaar

Onze man wordt aanstaande dinsdag 4 jaar, wat vliegt de tijd toch voorbij. Het is zo heerlijk maar o zo spannend allemaal. Gisteren hebben we zijn verjaardag gevierd,in de ochtend was vooral mamma jarig maar later op de dag gaf Maarten toch wel aan dat hij jarig was. Wat een cadeaeu's heeft hij gehad zeg, de hele dag visite speciaal voor hem. Maandag gaan we afscheid nemen van het kinderdagverblijf,raar hoor niet meer die vertrouwde gezichten van de juffen van de IJsberen.

Verdarrie

Afgelopen donderdag bracht ik Maarten naar school, ik weet het niet vind het gewoon erg moeilijk het is allemaal zo anders.Je komt binnen in zijn nieuwe klas, allemaal ouders met hun kinderen. De juf zegt Maarten gedag en vindt het fijn dat hij er weer is, maar een praatje maken met mij doet ze niet. Misschien ligt het aan mij hoor, ik ben anders gewend op Olle klets je nog even met de leidsters. Ik weet heus wel dat de juf niet heel veel tijd daarvoor heeft, maar ik laat mijn jochie helemaal alleen achter in een klas waar hij niemand kent, allemaal grotere peuters zijn en waar het ontzettend druk is. Bij naar buiten gaan zei de juf " je hebt het er moeilijk mee he?" Ik dacht bij mezelf ja ehhhh wat denk je dan een jochie die eigenlijk nog maar 3 jaar oud is. Met tranen in mijn ogen nam ik afscheid van Maarten. Helga heeft Maarten opgehaald en volgens de juf ging het deze ochtend minder, volgens haar kwam dat misschien ook wel door mij, waarschijnlijk heeft Maarten heel goed aangevoeld dat ik het moeilijk vond. Men noemt dit loslaten en achteraf realiseer ik mij heel goed dat ik misschien mijn gevoel van vroeger projecteer op Maarten en dat vind ik eigenlijk heel pijnlijk.Ik ben iemand die heel erg moet wennen aan nieuwe groepen en nieuwe mensen, vroeger helemaal ik was erg verlegen en onzeker en ben soms ook bang dat Maarten dit zo voelt. Nu ik me hier bewust van ben wil ik hier zeer allert op zijn, Maarten staat open in het leven en staat open voor contacten. Volgens mij zie ik zeer veel beren op de weg en wil ze het liefst allemaal weg schoppen en ze ook weg schopt.